Okul…

Bir çocuğun hayal kurduğu, bir öğretmenin umut taşıdığı, bir milletin geleceğini yetiştirdiği yerdir.

Ama ne yazık ki son günlerde yaşanan olaylar bize çok acı bir gerçeği tekrar hatırlattı:

Bazen en güvenli sandığımız yerler bile hedef olabiliyor.

Öğrencilerin ve öğretmenlerin hayatını kaybettiği terör saldırıları, yalnızca bir saldırı değildir. Bu, bir ülkenin vicdanına yapılan saldırıdır. Çünkü okul demek; kalem demek, defter demek, bilgi demek, barış demektir. Okulda silahın, korkunun ve ölümün ne işi olabilir?

Bir anne sabah çocuğunu okula gönderirken “Akşam sağ salim dönecek mi?” diye düşünmemeli. Bir öğretmen sınıfa girerken ders planını değil, can güvenliğini hesaplamak zorunda kalmamalı. Çünkü eğitim ortamı güvenli değilse, toplumun geleceği de güvenli değildir.

Terörün amacı sadece can almak değildir. Terör, insanları korkutmak ister. Umudu öldürmek ister. Birliği parçalamak ister. En çok da çocukların gözündeki güveni yok etmek ister. Çünkü geleceği karartan en büyük şey korkudur.

Bu olaylar karşısında sadece üzülmek yetmez. Güvenlik önlemleri okul çevrelerinde artırılmalı, okul giriş-çıkışları daha ciddi kontrol edilmeli, tehdit unsurları önceden tespit edilmelidir. Ayrıca öğrencilerimizin ve öğretmenlerimizin psikolojik olarak da desteklenmesi gerekir. Çünkü bu acılar yalnızca bedende değil, ruhlarda da iz bırakır.

Şunu bilmeliyiz: Bir öğretmenin ölmesi, bir öğrencinin hayatının yarım kalması sadece bir ailenin acısı değildir. Bu, hepimizin acısıdır. Çünkü öğretmen, bir ülkenin aklıdır. Öğrenci ise yarının umududur.

Bugün yas tutuyoruz. Ama aynı zamanda bir sorumluluğumuz var:

Okulları yeniden güvenin yuvası yapmak.

Çocukların yüzünü yeniden güldürmek.

Öğretmenlerin sınıfa huzurla girmesini sağlamak.

Çünkü okulda korku değil; bilgi olmalı.

Okulda silah değil; kalem olmalı.

Okulda ölüm değil; hayat olmalı.

Hayatını kaybeden öğrenci ve öğretmenlerimize Allah’tan rahmet, ailelerine sabır diliyorum.

Milletimizin başı sağ olsun.