6-7 Eylül olayları Türk tarihinde önemli bir yere oturtulmuş, bir provokasyon sebebiyle bir çok istenmeyen olaylar yaşanmıştır . Bizim bu ayrılık - gayrılık günlerimiz emperyal ülkelerin Osmanlı üzerinde azınlık olan milletleri kışkırtmaları sonucu ortaya çıkmıştır. 1880‘lere kadar Antalya’da yaşayan Rumlar Yunanca bilmiyorlar,  Türkçe konuşuyorlardı. 1840 yılında yapılan nüfus sayımında Alanya’da ve ibradı’da kesif bir gayrimüslim teba yaşamaktaydı.  Alanya kaza merkezinde dokuz hane kaydedilmiştir.  yukarı Kise Mahallesi’nde 101 hane Aşağı Kise Mahallesi’nde 76 hane 114 nefer, yukarı kilise Mahallesi’nde 95 hane,  aşağı kilise Mahallesi’nde 88 hane yaşamaktaydı. Ayrıca ibradı kazasında ticarette meşgul bulunan,  Cizye veren gayrimüslim ise, 18 haneydi.

Tabi o dönemde vergi veren kişiler yazıldığı için nüfusun tamamı bu değildi ve bu vergi veren gayrimüslimler’in meslekleri vardı.

Osmanlı, kendi tebası olan gayrimüslimlere “Gebran”, tebası olmayan hristiyanları,  “kafir” olarak kayd ederdi. Bu çok zarif bir anlayıştı. Halk kendi arasında “ellik cavuru” derlerdi.

 hamamcı, kalaycı, tüccar , ayakkabı, diki ci, Terzi, şifalı ot satan attar ,  duvarcı, ekmekçi, dülger(marangoz), bardakçı, kalaycı, Çerçi, Çilingir, kuyumcu, berber, Sandıkçı, boyacı, duvarcı, nalbant, papaz,hekim, Çömlekçi, kantarcı mesleklerini icra ediyorlardı . Bu meslekleri sadece gayrimüslimler değil Müslüman Türkler de bu meslekleri icra ediyorlardı.

bunlar yaptıkları mesleklerinden dolayı vergi verdiklerinden kayıtlara geçilmiştir.

 burada en önemli konu bu kişilerin isimlerinde Türk isimlerinin de bulunuyor olması ve Ahilik ocağına intisab etmiş olmaları önemli bir ayrıntıdır. mesela aslanoğlu Barci, Atanaş oğlu Yorgi, genişoğlu Kostanti, Arslan Veledi Save, genişoğlu Matuş, satılmış veledi Yorgi, Erkır veledi Nikola, Yani veledi Satışmış, Köseoğlu Yani veledi Save, Ahi Arslanoğlu Yani veledi Arslan isimlerine rastlanmaktadır. Türkler müslüman olunca müslüman ismi aldığı gibi, Ortodoks ismi almışlar. Alanya ve ibradı’da mukim olduklarına göre, Karamanoğlu Türklerinden bazılarının Ortodoks dinine mensup olduklarını göstermektedir. Ispartadan, Antalyadan ve Kıbrıstan gelenlerde ayrıca yazılmıştır.

Yani 1840 yıllarında etnik kimlik üzerinden bir tariften çok din üzerinden kendilerini tarif etmekteydiler. Yunanistan’dan gelen papazlar onlara Yunanca öğreterek bir milli kimlik inşa ettiler. Ayrışma ve şiddet başlayınca bin yıllık kardeşlik koparak, düşmanlığa dönüştü.